कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे

कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

भांड्या वर भांड कधी भिडायला हवे
उगाचच सखी वारी चिडायाला हवे
मुखातून तिच्यावर पाखारता आग
एकी कडे प्रेम गीत लिहायाला हवे
कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

विळीपरी कधी एक चंद्रकोर घ्यावी
फिरविशी स्वप्ने धारे धारेने चिरावी
कोर कोर चंद्र चंद्र हारता हारता
मनातून पूर्णबिंब तगायला हवे
कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

मनातल्या माकडाशी हात मिलवून
आचरावे कधीतरी विचारावाचून
झ्हादापास झ्होम्बुनिया येत हातापाशी फळ
सहज तेही फेकायाला हवे
कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

कधी रात्री लावूनिया नयनांचे दिवे
पुस्तकाला काहीतरी वाचायाला द्यावे
शोधुनिया प्राणातले दुमडले पान
मग त्याने आपल्याला चाळायला हवे
कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

स्वत:ला विकून काय घेशील विकत
खरी खरी सुखे राजा मिळती फुकट
हापापून बाजारात मागशील किती
स्वत:तच नवे काही शोधायला हवे
कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

तेच तेच पाणी आणि तीच तीच हवा
आणि तुला बदलही कशासाठी हवा
जुनेच अजून आहे रीयाजा वाचून
गिळलेले आधी पचायला हवे
कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

नको बघू पाठीमागे येईल कळून
कितीतरी करायचे गेलेले राहून
नको करू त्रागा असा उद्याच्या दारात
स्वत:ला कधीतरी माफ करायला हवे
कधी तऱ्ही वेड्यागत वागयाला हवे ||

संदीप खरे

for spidey : sandeep khare, sandip, kadhi tari vedyagat vagayala have, vedhyagat, poem, lyrics

June 19th, 2009 / 0 Comments / Tags: sandeep khare, marathi / Trackback